داد . برخى تاريخ نگاران به صراحت دربارهء عمل‌كرد او با شيعيان مىنويسند : كان زياد يتتبّع شيعة علىّ ؛ « 1 » زياد بن ابيه در پى شيعيان على عليه السلام بود و آنان را تحت تعقيب قرار مىداد . حجر بن عدى « 2 » و عمرو بن حمق « 3 » از شخصيت‌هاى بزرگ شيعيان در كوفه بودند كه زياد بن ابيه آنان را به همراه يارانشان دست‌گير كرد . رجال شناسان در شرح حال اين دو نفر مىنويسند : حجر و عمرو بن حمق از بزرگان صحابهء رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله بودند . « 4 » روشن است كه دست‌گيرى چنين شخصيت‌هائى مقدّماتى لازم دارد ؛ چرا كه صحابهء رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله در اجتماع آن روز احترام ويژه‌اى داشتند . آنان از حجر بن عدى خواستند كه امير مؤمنان على عليه السلام را لعن كرده و دشنام دهد ، امّا او حاضر نشد . معلوم است كه در آن عصر

--> ( 1 ) . تاريخ مدينة دمشق : 19 / 202 ، سير اعلام النبلاء : 3 / 496 ، الفتوح : 4 / 316 . ( 2 ) . اسد الغابه : 1 / 679 ، الاستيعاب : 1 / 329 . ( 3 ) . الاستيعاب : 3 / 174 . ( 4 ) . الاستيعاب : 3 / 174 .